Jula 2015

Stikkord for 2015:

• Trivst godt som stril
• Stas å vere «besten»
• Ny jobb, men same arbeidsplass
• Oppheim
• Mykje vind
• Bryllup
• Over og under 50
• Heia Molde
• Mikrobrygging
• Stas med familien tett på
• Norseman
• Kjekt å reise
• Framleis godt gift

Det er no over 3 år sidan vi tok opp teltpluggane og flytta sørover frå Førde til Bergen og strilelandet. Etter 20 gode år i Førde viser det seg at det også går an bu og jobbe andre stader.  Og vegen til Sunnfjord er ikkje lang, verken fysisk eller digitalt.

Møvik i solnedgang

Det er på Møvik på Sotra vi har heimen vår, og det er her vi bur når vi samlar familie og vener. Men det er også fint å ha «hytta» i byen som gjer at vi kan bruke litt mindre tid til og frå jobb i kvardagen. Der flytta også Simon inn att etter tre års internatliv på Kongshaug. No er han resepsjonist på hotell midt i sentrum. Forsvaret ventar etter påske. Kvardagen med ein utvaksen tenåring i huset går veldig fint. I vinter var det mykje vind på kysten. Huset stod støtt, men delar av glasrekkverket måtte gje etter. Spørst om vi rømmer til byen neste gong det nærmar seg orkan. Men desse dagane er gløymd når kajakken kan gli gjennom stille vatn.

Tidleg krøkjast.....

Flott brudepar

Å vere «Besten» er ikkje oppskrytt. Ronja fylte 1 år i november, og det er veldig kjekt å vere tett på og kunne følgje med når ho tek sine første steg og no øver på å forme lydar til ord. Men ikkje tettare enn at det tek eit kvarter frå Møvik til Haganes der Ronja bur saman med Ole og Karina. Der har dei dobbeltgarasje med plass til mykje. M.a. Haganesbrekko garasjebryggeri som vart etablert som konsekvens av bryggekurset gutane fekk frå sine kjære i julegåve i fjor. Det har

blitt nokre liter. M.a. «Vakker brud» og «Stolt brudgom» som vart servert i bryllupet til Karina og Ole i sommar. Eg var også stolt då eg fekk leie mi dotter oppover kyrkjegolvet. Vi tenkjer tilbake på fine bryllupsdagar i august. 

Storfamilien i Spania 2015

I 2015 har vi også hatt mykje anna å feire. Mor runda 80 i haust, og i sommar var heile storfamilien samla i Spania ei veke. Kjekt å vere i lag, og kjekt å kunne feire ei flott dame. Mor og far er spreke 80 åringar som tek godt vare på kvarandre heime på Gossen. Neste sommar feirar dei diamantbryllup! Olga runda 50 i mars. Eg var så heldig at eg fekk vere leiar i arrangementsnemnda for dameselskapet. Fint å feire ei flott dame som eg er så heldig å få vere gift med. Neste år er det min tur å runde 50. Også kjekt å vere med å feire Susanne og Atle sin dag i oktober.

Å reise gir avkobling og nødvendig påfyll. I tillegg til Spania har vi dette året også vore i Montenegro og Gdansk saman med gode vener. Men også på Kikut i Sandefjord kan det gode liv nytast.

Flott turfølge

Noko av det eg saknar frå Sunnfjord er lett tilgang til fjell og snø. I februar kjøpte vi eit lite krypinn på Oppheim. Der har vi kort veg til Myrkdalen og andre fjelltoppar. Vi fekk mange fine turar på seinvinteren. Kjenner også meir og meir på at eg skulle vore nærare Molde for å få med meg meir fotball. Patrioten i meg blir ikkje mindre når vi no også inntar Europa. Heldigvis får eg neste sesong ein bortekamp i Bergen. I august var eg også med på Norseman ....... som barnevakt for Ronja og heiagjeng for Ole som deltok - ei veke før han skulle gifte seg !

I alle år har far i huset «fora» ungane med kvardagsmatematikk og problemløysing undervegs på korte og lengre bilturar. No kan eg endeleg hauste grøda av det som er sådd. Begge jentene tek no matematikk på NLA. Marte som utbygging av bachelor i idrett som ho gjorde ferdig i vår, Karina som eit nytt fagbein å stå på i tillegg til fysioen.

Frieri i det fri

Marte og Vebjørn bur i Bergen. Kjekt at vi har alle innan armlengdes avstand. I 2017 blir det bryllup på Åmot gard. Enkelte treng meir tid til planlegging enn andre. Vebjørn fridde på Via Ferrata i Loen i sommar. Eg veit ikkje kva som var alternativet til eit «ja» ......

Eg både bur og jobbar i strileland. I januar bytta eg frå rådgjevarstol til fagsjefstol i Askøyskolen. Spennande arbeidsplass i vekst og utvikling, og gode medarbeidarar som er opptatt av å bygge lag og dra i same retning. Ein slik jobb tek naturleg nok mykje tid og energi, men gjev også mykje tilbake i godt samspel som gjev gode resultat.

Ei klok stemme har sagt noko om balansen mellom å leve av og leve for. Dette perspektivet må vi aldri miste i ein travel kvardag. Vi har det godt her oppe på den grøne grein, og det må vi aldri gløyme å vere takksame for. Då må vi også våge å vere rause nok i møte med menneske på flukt som vi kan dele noko av vår rikdom med.

Med ønskje om ei velsigna juletid for alle!

Jula 2013

Det er langt mellom bloggar Solemdal sine innlegg for tida. I fjor vart det heller ikkje julehelsing her…. Då samla vi troppane og reiste til Thailand. Det vart ei strålande jul der også, bokstavleg talt, men på ein annan måte. I år samlar vi kjernefamilien på Møvik. Huset er nytt, men heimen er den same.
Sommaren 2012 tok vi altså opp teltpluggane og flytta til Bergen, eller bergensområdet. Folk spør om korleis det er å vere bergensar. Bergensar kan du ikkje bli, men det går an å leve godt saman med dei. Ekstra kjekt at vi også har våre tre med sine kjære i "armlengdes avstand".

Møvik er den nye heimen vår. Møvik Panorama. Her bur vi når vi har fri og samlar familie og vener. Her er det vér i alle fasongar, vind i alle retningar og styrker, fisk i havet, polert hav som kajakken kan gli gjennom, panoramautsikt så langt auga rekk, men først og fremst ein heim det er kjekt å komme til. Vi set stor pris på besøk. Det er ledig rom i herberget.
I vekene når vi arbeider bur vi på «hybel» i byen. Då slepp vi kø og har kortare veg til jobb. Set også pris på det urbane liv tett på.

Simon er halvvegs på musikklinja ved Kongshaug musikkgymnas. Han stortrivst både fagleg, musikalsk og sosialt. Skulen er ein internatskule. I år bur han saman med tre andre gutar i eiga leiligheit på skuleområdet. Det er eigentleg ikkje så mykje vi har sett til han denne hausten. Forstod kvifor etter ei stund …. Tangentane har etterkvart fått vel så stor interesse som strengane. Ventilane på trompeten har også blitt utforska i haust. «Dette har eg ikkje prøvd før, så det trur eg at eg vil klare» seier Pippi. Når neste julebrev blir skrive køyrer han bil åleine. Det har han sett fram til i 10 år! I mellomtida brukar han motorsykkelen sin som framkomstmiddel. Eit godt alternativt når ein bur litt i utkanten på Lepsøya. Når det gjeld kjærleiken får vi komme meir tilbake til det neste år J

Marte har funne den store kjærleiken i Vebjørn, ein triveleg sunnfjording. Om ikkje lenge flyttar dei inn i ny leiligheit på Bjerknes plass. Kjekt at dei vil bygge ei framtid i lag. Han er snart ferdig med sine ingeniørstudiar i undervannsteknologi. Marte er snart utdanna idrettspedagog, men kanskje det blir meir studiar?

I mars flytta Karina frå Stavanger til Bergen. Med seg på flyttelasset hadde ho sin Ole frå Egersund. Karina jobbar no ved eit bufellesskap medan ho ser seg rundt etter jobbar der ho i større grad får brukt sin fysioterapikompetanse. Ole er datamann, og jobbar med programmering. I haust flytta dei inn i ny leiligheit i Sædalen. Nær naturen, men likevel berre 15 min frå sentrum.

Olga sin jobb som nettredaktør i Norges  Musikkorps Forbund var grunnen til at vi byrja orientere oss sørover. Ho trivst godt i jobben, men pendling frå Førde vart litt langt, i lengda. Ho trenar fast eit par gongar i veka, og har fått kollegaer med seg. Å halde seg i form er viktigare og viktigare til eldre vi blir. Turar i skog og mark og på fjellet står også på agendaen og ho dreg med Frode til Fløyen rett som det er.  Ho likar også å skape og innimellom finn ho tid til kortlaging og blomsterdekorering. 

Frode er framleis i skuleverket, no som rådgjevar ved fagavdelinga i Askøy kommune. Ein kommune med stor vekst og dermed behov for nye skulebygg. Ein jobb med mange og utfordrande oppgåver saman med gode kollegaer. Musisering skjer mest på heimebane for tida, men fleire musikarar i kollegiet gjev høve til samspel på fleire plan. Nytt hus gjev også rom for den "steingalne". Muring og steinlegging er god avkobling for ein som sit mykje på kontor. Ein fisketur i skjærgarden rett utanfor døra er også god avkobling.

«Tider skal komme, tider skal henrulle. Slekt skal følge slekters gang». Når vi sjølv nærmar oss 50 er det ein naturleg konsekvens at våre foreldre også aldrast. Kroppane treng etterkvart litt service, men våre 3 på +/- 80 år er klåre i toppen. Det skal vi ikkje ta som ei sjølvfølge. I byrjinga av mars skal storfamilien til Aukra og feire Martin sin 80 års dag.

Vi set stor pris på gode møter med vener og familie i året som har gått. Vi har reist på lange og korte turar i lag, besøkt vener og familie, og ikkje minst fått besøk av mange. Det vil vil gjerne fortsetje med i 2014.

Stille natt - heilage natt!
Alt har svevn og mørker tatt.
Trufast vaker dei heilage to,
varsamt voggar dei barnet til ro.
Jorda tar Himlen i famn.

God jul og eit godt 2014 til alle!

Julehelsing 2011

Når alle i familien ikkje lenger bur saman er det ekstra stas å kunne samlast for å feire jul i lag. No skriv vi 24.desember, det er fyr i peisen og pinnekjøtet står på ovenen. Vi trur det meste er førebudd så godt vi kan, bortsett frå julebrevet.....

2011 har vore eit ansleis år der vi gutane har helde fortet her heime. Vi klarer oss godt, og set stor pris på når Olga kjem heime igjen til helga. Når vi er vekke frå kvarandre lærer vi oss kanskje til å setje ekstra pris på å vere saman. Det er vel det same vi opplever når også dei yngste jentene kjem heim til jul.

Olga trivst så godt med å spre "godt nytt" i Norsk musikkorpsforbund at ho har sagt opp stillinga i NRK. Livet er for kort til at vi ikkje skal våge å utfordre oss sjølv på nye vegval i livet. Vegen tilbake er heller ikkje lengre enn at det er mogleg å ta den ved eit seinare høve. Mellom Førde og Bergen er det 3,5t med buss. Det går bra eit par gonger i veka. Å skulle ha to heimar opplevest kanskje som meir krevjande. Men vi har fått oss ei fin "hytte" i sentralt i byen der Olga har laga seg ein fin heim nr.2. Trening er ein viktig del av kvardagen, og kreativt arbeid med scrapping er god avkopling for Olga.
Her kan de lese meir om Olga sitt liv og tankar om livet.

Karina byrja i haust i turnusteneste som fysioterapeut i Sola kommune. Etter nyttår skal ho ha siste halvåret på Stavanger sjukehus. Ho har lært seg sitt fag, og no er det tid for praktisering med enno meir læring. Den raude Poloen er ein god følgesven, sjølv om den fekk litt medfart når den trilla rundt for nokre veker sidan. Heldigvis kunne Karina og dei andre i bilen krype uskadd ut. Ved slike hendingar får vi ei påminning om at vi ikkje må ta livet for gitt.

-Vi har alt, og det er alt vi har, seier Ole Paus. Alt vi har er så mykje meir enn materiell velstand. Det må vi aldri gløyme.Det handlar m.a. å ta godt vare på seg sjølv både fysisk og mentalt. Damene er ivrig på treningssenter og antydar meir enn ofta at far også burde vurdere noko tilsvarande når han klagar på ryggen. Det er ikkje alle musklane som vert aktivert når ein spring etter ein ball i ein gymsal. Men kjekt er det! Årets første topptur på ski er unnagjort, og eg og Simon har i år kjøpt årskort i skitrekka. Vi håpar på ein god vinter! Hausten har handla mykje om lavkarbo og smørmangel. Vår gode ven Oddvar har skreve dikt om dette. -Du blir vel ikkje slankare av å ete meir flesk, men ved å bevege meir på flesket.

I haust var Marte veldig klar for å starte studielivet. Overgangen frå folkehøgskule til idrett på lærarhøgskulen var imidlertid ikkje veldig stor. -Dette er neste som å gå på folkehøgskule, sa Marte dei første vekene, etter å ha vore på kanotur og andre fysiske sprell. Etterkvart har bøkene fått meir plass. Ho trivst godt i kollektivet saman med to andre jenter og ein gut. I ledige stunder jobbar ho i eit bukollektiv kort veg frå der ho sjølv bur. Når ho er heime tek ho gjerne ekstravakter i bu og omsorgstenesta. Ho trivst godt saman men mennesker som treng litt ekstra hjelp for å klare seg i livet.

I sommar gjekk ferieturen igjen til Hellas (vi reknar det som naudhjelp :). Første ei veke i Pelleponnes før vi reiste til kjente trakter ute på øyane. Denne gongen vart vi verande på Paros mesteparten av tida i selskap med gode vener. I november nytta eg og Olga høve til å oppsøke varmen igjen. Elles er hytta på Lemonsjøen framleis ein god stad for rekreasjon.

I mai feira vi Simon si konfirmasjon. Store delar av familien på begge sider var med i feiringa, og vi hadde ei flott helg saman til ære for eit flott ungdom. Simon er musikar som no trakterer fleire instrument i tillegg til gitaren. Han har eit godt høyre og ein god puls. Tensing er viktig i Simon sitt liv. Der har han gode vener og får ansvar som styremedlem og bandleiar. I haust fekk han seg også jobb som medarbeidar i kyrkja der han deltek på ulike arr. i trusopplæringa. Ludus på måndagane er også viktig med friluftsliv, ballspel og varierte aktivitetar på programmet. Det store målet no er 16 år og lettsykkel. Eit tema vi foreldre byrjar å bli metta av. - Pappa kva synst du om denne? (Simon på Finn.no).

Livet som rektor er framleis kjekt og travelt. Det som gjer det travelt er ikkje berre alt du gjere, men alt du skulle ha gjort. Skulen vert ein stor del av livet som det er vanskeleg å legge vekk. Å leve av og leve for er to ulike dimensjonar i livet som for mange vert eitt. Musikken skulle eg hatt meir tid til å leve for. Turar på ski prøver eg å ta meg tid til, og eg har forventningar til ein god vinter saman med Simon og andre gode skivener.

Vi er priviligerte og har mykje å vere takksame for. Vi er friske, har nok mat, gode sengar å sove i, kjekke naboar, omsorgsfulle vener og gamle og nye kollegaer. Dette må vi aldri ta som sjølvsagt. Å kunne ha valg i livet; Kva vil eg jobbe med? Kva utdanning vil eg ta? Kvar vil eg bu? er eit privilegium sjølv om det også gir utfordringar å kunne ta dei rette valga.

Marte og Karina har hatt kvart sitt år på folkehøgskule med reise og solidaritet i fokus. Ein månad som backpackar på tvers av Sør-Amerika set sine spor. Fleire av oss er verva som fadrar til Misjonsalliansen sitt arbeid i Bolivia, og besøket på barneheimen i Sao Paulo som dei hadde samla inn pengar til på førehand satte sine spor. Det var kjekt å oppleve at den same barneheimen fekk 100.000 av handballforbundet i samband med VM no i desember.

God Jul og eit godt 2012 til alle!

Helsing oss på Flatene

God jul frå Flatene!

Personalize funny videos and birthday eCards at JibJab!

Første skitur på mange år

Far har ikkje vore på ski på mange år. Dårleg kne og hofte har sett stoppar for slike fysiske utfaldingar. Etter ein vellukka kneoperasjon har han no
kasta krykkene. Når han i dag fekk invitasjon til skitur tok han utfordringa. Trikkeskinnene på Langeland var ein god stad å ta opp igjen skikarriera. Takk for turen.



-From my iPhone